Bak Tastaturet

Eg og qualin har tenkt lenge og vel (ca. 20 minutt), og har valgt å tenkje på å mogelegens ta initiativet til å kanskje starte eit parti. Partiet vil (kanskje) heite Empiripartiet (EP), og er ei vidareføring av tidlegare tankeeksperiment.

Sjå for deg at verda blei komprimert saman til eit samfunn på 100 personar som hadde tilsvart kulturar, nasjonaliteter, klasse, kjønn og religion proporsjonalt med i dag. Korleis hadde den då vore?

Får deg til å tenkje litt, gjer det ikkje? Tala kjem frå “State of The Village”-rapporten skriven første gong i 2000 av prof. Donella […]

Om fru Clinton har gløymt at det er andre enn hennar eigne som les kva ho skriv, veit eg ikkje, men ein byrjar snart å lure på om denne store utanrikspolitiske erfaringa eigentleg er like mykje “store ord” som ho beskuldar sin partikollega for å fare med.

Det skjedde igjen. Nokon tok innersvingen på meg, og skreiv ein sak om eit felt eg tykkjer er viktig. Dei skreiv det før meg, og eigentleg betre enn eg nokon sinne kunne klart det (så kanskje det er like greit?). Audun “Rett Venstre” Lysbakken, nestleiar i SV, og Torbjørn “Lille Blå” Røe Isaksen, avtroppande leiar […]

tanketom skriv:
I kronikken “Våre egne myter” i Aftenposten, den 4. desember, går stortingspresident og Ap-mann Torbjørn Jagland hardt ut mot Noreg si innstilling til verda rundt seg, og trua på at me kan forandre den. Han meinar at Noreg åleine ikkje kan ta opp kampen mot verda sine problemer.

Sjølv om dette er ein norsk blogg, følar eg at USA sin politikk har såpass mykje å seie for verda generelt, at eg slepp til ein kommentator sine ord om Rudy Giuliani, tidlegare ordførar i New York under 9/11, og no ein av republikanarane sine presidentkandidatar i Primary-valga.